Sanktuarium Matki Bożej Gietrzwałdzkiej

Sanktuarium Maryjne w Gietrzwałdzie

Miejsce to nazywane jest “polskim Lourdes”, a mowa tutaj o Sanktuarium Matki Bożej w Gietrzwałdzie.

Sanktuarium Maryjne w Gietrzwałdzie istnieje już od XVI wieku, a dzięki sławnym objawieniom Matki Bożej stało się jednym z najsłynniejszych miejsc pielgrzymkowych w Polsce. Objawienia te miały miejsce 19 lat po tych w Lourdes, a trwały od 27 czerwca do 16 września 1877 roku. Ich głównymi wizjonerkami był dwie dziewczynki: 13-letnia Justyna Szafryńska i 12-letnia Barbara Samulowska. Dopiero 100 lat po tych wydarzeniach Stolica Apostolska uznała prawdziwość objawień, a sam Gietrzwałd stał się miejscowością pielgrzymkową.

Skrót przebiegu objawienia:

Matka Boża objawiła się pierwszy raz Justynie powracającej z egzaminu przed przystąpieniem do  Pierwszej Komunii świętej, a następnego dnia zobaczyła ją też Barbara, która odmawiała różaniec. Piękna Pani pojawiła się w postaci siedzącej na tronie z Dzieciątkiem Jezus pośród Aniołów nad klonem.  Na pytanie dziewczynek: Kto Ty jesteś? Matka Boska odpowiedziała: “Jestem Najświętsza Panna Maryja Niepokalanie Poczęta! ” A na pytanie: Czego żądasz? Padła odpowiedź: “Życzę sobie, abyście codziennie odmawiali różaniec!”. Odpowiedzi Matki Bożej faktycznie  się wypełniły. Dlatego tak wszyscy Polacy licznie odwiedzają to miejsce.

Historia powstania sanktuarium:

Na początku na górce była tylko drewniana kaplica. W tym samy czasie powstała też parafia, a jej pierwszym proboszczem został Jan Sternchen. Niestety w czasie wojny polsko-krzyżackiej, jaka miała miejsce w 1410-1414 roku, kaplica została kompletnie zniszczona. W XV wieku wybudowano tam kościół, który został uroczyście poświęcony przez biskupa  31 marca 1500 roku i od tego czasu nosił nazwę pod Wezwaniem Narodzenia Najświętszej Panny Marii. Potem był wiele razy przebudowywany. 11 czerwca 1790 roku świątynia otrzymała dwa nowe tytuły od biskupa Ignacego Krasickiego: Świętego Jana Ewangelisty oraz Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Kolejna rozbudowa kościoła miała miejsce w XIX wieku. W latach 1878-84 kościół został powiększony. Została dobudowana nawa poprzeczna z emporami oraz prezbiterium z kryptą, nadając kościołowi kształt krzyża rzymskiego. Rozebrano także górną, drewnianą część wieży i wzniesiono murowaną z cegły ze zwieńczeniem neogotyckim, następnie dach kościoła pokryto dachówką, a wieżę blachą. Od 13 sierpnia 1945 roku opiekę nad sanktuarium gietrzwałdzkim sprawuje Zakon Kanoników Regularnych Laterańskich. W latach 1966-1968 rozebrane zostało dawne i już bardzo zniszczone ogrodzenie i zbudowano nowy kamienny mur z kutymi w metalu przęsłami, granitowe schody i kamienno-cementowe obejście wokół kościoła. Natomiast tuż przed samymi uroczystościami 100-lecia objawień Matki Bożej dokonano renowacji architektury i wnętrza kościoła, założono nową posadzkę marmurową i odnowiono polichromię. Przy prowadzącej do źródełka grabowej alejce postawiono piętnaście nowych kapliczek różańcowych. Od 1970 roku  kościół w Gietrzwałdzie funkcjonuje jako bazylika mniejsza. Wszyscy wierni chętnie zaopatrują się w wodę z cudownego źródełka, które znajduje się na terenie Sanktuarium.

 


Posted in Obiekty Sakralne | Leave a comment

Dodaj komentarz