Pałac w Kadynach

DSCN4541

Dzisiaj Kadyny słyną ze stadniny koni, ale we wsi warto zobaczyć barokowy pałac, w którym teraz mieści się hotel.

Kadyny to wieś  w powiecie elbląskim, w gminie Tolkmicko. Miejscowość ta położona jest nad Zalewem Wiślanym, około 23 kilometrów od Elbląga. Nazwa Kadyny wywodzi od imienia pruskiej księżniczki – Kadyny. Po latach miejscowość ta stała się ulubioną letnią rezydencją rodziny cesarza Wilhelma II.

DSCN4546

Pałac w Kadynach powstał w końcu XVII wieku. To budowla parterowa z piętrowym ryzalitem pośrodku fasady głównej. Pałac został zbudowany z inicjatywy Jana Teodora Schliebena w 1688 r. Ma on formy barokowe, ale wystrój elewacji tkwi w późniejsze epoce neoklasycyzmu. Sam budynek był wielokrotnie przebudowywany i modernizowany. W 1883 roku Artur Birkner całkowicie zmienił wystrój wnętrz, natomiast latem roku 1899 na polecenie cesarza Wilhelma II dobudowano od południa aneks, w którym znalazło się miejsce dla kuchni i pomieszczeń służby.

Od zakończenia pierwszej wojny budynek nie był zamieszkały, choć nadal należał do rodziny panującej. Z woli Wilhelma II salony na parterze udostępnione zostały publiczności i pełniły rolę muzeum. Do dworu powrócił w roku 1941 cesarski wnuk Louis Ferdinand z żoną, wielką księżniczką rosyjską, Kirą.

DSCN4548

Opis:

Dziedziniec rozdzielał w majątku część reprezentacyjną, dworsko-parkową, położoną na wschodzie i południu, od części “wiejskiej”, zajmującej tereny na północy i zachodzie. Jego wnętrze zostało urządzone wielce starannie, żwirowe alejki okalały klomby z przystrzyżoną trawą i różnokolorowe kwietniki. Na jednym z parterów stała wycelowana w stronę portu armata, na drugim murowana studnia zwieńczona drewnianym daszkiem z kolorowymi glazurowanymi dachówkami. Dawniej w tym miejscu znajdował się staw, jednak po tragicznym wypadku, gdy utopiło się w nim dziecko, cesarzowa Augusta Wiktoria, kochająca kadynian jak własne dzieci, kazała zasypać zbiornik by „nie kusić losu”.

DSCN4543

Południową cześć dziedzińca zajmował podjazd pod dwór, poprzedzony ogrodzeniem z murowanych słupów i metalowych, artystycznie wykutych kratownic, wzdłuż którego biegł, łącząc dwie bramy starannie strzyżony żywopłot. Aleja podjazdu, wysypana drobnym grysem, miała kształt półokrągły, a jej oś w letniej porze akcentowały egzotyczne rośliny, trzymane w drewnianych donicach, jesienią i zimą przenoszone do oranżerii. Pomiędzy ogrodem a aleją, na parterze trawiastym przed frontem dworu wznosił się wysoki maszt radiowy, przed laty uważany za wielki cud techniki, albowiem był pierwszym tego typu urządzeniem w okolicy elbląskiej.

DSCN4544

Posted in Pałacyki i dworki | Leave a comment

Dodaj komentarz